sorgarsaga lítils drengs

Góð áminning: vertu þakklát/ur fyrir það sem þú hefur.

Síðasta dag fyrir jól flýtti ég mér í stórmarkaðinn til að kaupa gjafirnar sem ég komst ekki yfir að kaupa fyrr.

Þegar ég sá allt fólkið þar, byrjaði ég að kvarta í hljóði "Þetta á eftir að taka heila eilífð og ég á enn eftir að fara á svo marga staði".

Jólin eru alltaf að verða meira og meira pirrandi með hverju árinu. Ég vildi að ég gæti bara lagst niður og farið að sofa og vaknað svo eftir jólin.

Allaveganna, ég kom mér í leikfangadeildina og þar fór ég að skoðaverðinn, hugsandi hvort að börn leiki sér eitthvað með svona dýr leikföng.Eftir smátíma af leikfangaskoði þá tók ég eftir litlum strák um 5 ára, sem hélt á dúkku upp við brjóstið sitt.

Hann strauk hárið á dúkkunni og virtist svo sorgmæddur. Svo snéri litli strákurinn sér að eldri konu sem var við hliðina á honum "amma, ertu viss um að ég hafi ekki nógu mikla peninga?" Gamla konan svaraði "þú veist að þú átt ekki nóg til að kaupa dúkkuna elskan mín" Svo bað hún hann um aðbíða í 5 mínútur eftir sér á meðan hún skoðaði sig um. Hún fór fljótlega.

Litli strákurinn hélt ennþá á dúkkunni í hendinni. Ég labbaði til hans ogspurði hann hverjum hann ætlaði að gefa dúkkuna. "Þetta er dúkkan sem systir mín elskaði mest og langaði svo mikið í fyrir jólin. Hún var svo viss um að jólasveinninn myndi gefa sér hana.

Ég sagði honum að kannski eigi jólasveinninn eftir að koma með dúkkuna til hennar, og að hann þyrfti ekki að hafa áhyggjur. En hann sagði við mig sorgmæddur "Nei jólasveinninn getur ekki gefið henni dúkkuna þar sem hún er núna. Ég verð að gefa mömmu dúkkuna svo að hún geti gefið henni hana þegar hún fer þangað". Augun hans voru svo sorgmædd meðan hann sagði þetta. "Systir mín er farin til þess að vera með Guði. Pabbi segir að mamma sé líka að fara til Guðs mjög fljótlega, og ég hélt að hún gæti farið með dúkkuna fyrir mig og gefið systur minni hana".

Hjartað mitt stoppaði næstum því. Litli strákurinn leit upp til mín ogsagði " Ég sagði pabba að segja mömmu að fara ekki alveg strax. Ég bað hann umað bíða þangað til að ég kæmi heim úr búðinni" Svo sýndi hann mér fallega mynd af honum þar sem hann var hlægjandi. "Ég vil líka að mamma taki þessa mynd með sér svo að hún gleymi mér aldrei"

"Ég elska mömmu mína og ég vildi óska að hún þyrfti ekki að fara, en pabbi segir að hún verði að fara til að vera hjá litlu systur minni".

Svo leit hann aftur á dúkkuna með sorgmæddum augum, mjög hljóðlátur.

Ég teygði mig hljóðlega í veskið mitt og tók smá pening upp og sagði við strákinn "en ef við athugum aftur í vasann til að tékka hvort að þú eigir nógan pening?" Allt í lagi sagði strákurinn "ég vona að ég eigi nóg"Ég bætti smá af mínum peningum við án þess að hann tæki eftir því og við byrjuðum að telja. Það var nógur peningur fyrir dúkkunni, og meira að segja smá afgangur.

Litli strákurinn sagði "Takk Guð fyrir að gefa mér nógan pening. Svo leit hann á mig og sagði " Í gær áður en ég fór að sofa þá bað ég Guð um að vera viss um að ég hafi nægan pening til þess að geta keypt dúkkuna handa systur minni. Hann heyrði til mín"

"Mig langaði líka að eiga nógan pening til að kaupa hvíta rós handa mömmu,en ég þorði ekki að biðja Guð um of mikið, en hann gaf mér nóg til að kaupa rósina líka". Sko mamma elskar hvíta rós".

Nokkrum mínútum seinna kom gamla konan og sótti strákinn. Ég kláraði aðversla með allt öðru hugarfari, ég gat ekki hætt að hugsa um litlastrákinn.

Svo mundi ég eftir frétt í blaðinu fyrir 2 dögum síðan "maður keyrðidrukkinn og klessti á bíl þar sem ung kona og lítil stelpa voru í. Litlastelpan dó samstundis en mamman var í dái"

Fjölskyldan varð að ákveða hvort að það ætti að setja hana í öndunarvél eða ekki, af því að hún unga konan myndi ekki vakna úr dáinu.

Var þetta fjölskylda litla stráksins?

Tveim dögum eftir að ég hitti litla strákinn, las ég í blaðinu að unga konan hafi dáið. Ég gat ekki hamið mig og fór út í blómabúð og keypti búnt af hvítum rósum og fór upp í líkhús þar sem fólk gat séð konuna og óskað sér í seinasta skipti áður en hún væri jörðuð.

Hún var þarna í kjól, haldandi á fallegri hvítri rós með myndinni af litla stráknum og dúkkuna á brjóstinu.

Ég fór grátandi og fannst líf mitt hafa breyst til eilífðar. Ástin sem þessi litli strákur hafði til mömmu sinnar og systur, er enn þann dag í dag, erfitt að ímynda sér.

Og í einni svipan tekur drukkinn maður þetta allt frá honum.

Hamstur í fallhlíf

Útvarpsþáttur nokkur í Svíþjóð var með vikulegan þátt þar sem hlustendur gátu hringt inn. í þetta sinn átti fólk að hringja og segja frá einhverju eftirminnilegu úr lífi sínu.

maður nokkur hringi inn og sagði frá atburði sem gerðist fyrir 20 árum síðan í Stokkhólmi. Hann var þá um 10 ára. hann og félagar hans tóku uppá því að búa til fallhlíf á hamsturinn hans og láta hann svo svífa niður af háhýsi þar í borginni. einn þeirra átti að fara upp og hnir bíða niðri og taka á móti hamstrinum fljúgandi.

Það vildi ekki betur til en það var mjög hvasst þennan dag. þegar hamstinum var síðan sleppt í heimagerðu fallhlífinni sveif hann ekki niður eins og ráðgert hafði verið heldur tók vindurinn hann upp og hann sveif á braut, félögunum til mikilla vonbrigða og hann týndist.

útvarpsmanninum lék forvitni á að vita hver örlög hamsturins höfðu verið svo hann auglýsti eftir ienhverjum ef einhver væri sem gæti sagt til um það.

stuttu síðar í þættinum hringir inn kona sem segist muna þennan dag sem um ræðir. hún ,þá sem smástelpa segist hafa þrábeðið foreldra sína um hamstur en foreldrar hennar hafi þverneitað. hún spyr foreldra sína hvort að hún megi spyrja Jesú um hamstur. foreldrar hennar sögðu já enda vantrúa á að hún fengi bænheyrslu. þennan dag sem um ræðir hafi hún verið stödd á torgi einu í Stokkhólmi með foreldrum sínum  á grænmetismarkaði. henni verður litið upp og sér þar eitthvað lítið og skrítið uppi í loftinu sem nálgast hana.

hún réttir út hendurnar þar sem hún stendur og hamsturinn lendir í höndunum á henni !

mér finnst þetta alveg magnaður vitnisburður !

Biðjið og yður mun gefast.

 

kona myrti 8 ungbörn sín

í fréttinni segir að :

Verjandi franskrar konu sem játað hefur að hafa á 20 árum myrt átta nýfædd börn sín segir það sé mikill léttir fyrir hana, að upp komst um málið. Hún þurfi þá ekki að hafa það á samviskunni lengur, að leyna barnamorðunum.

mér finnst heldur skrítin samviska konunnar ef hún slekkur á sér þegar upp um hana kemst. Henni léttir já að bera ekki leyndarmálið lengur en ég mundi ekki segja að það hefði eitthvað með samviskuna að gera. fólk getur haft svona áfram á samviskunni þó málið sé afgreitt af stjórnvöldum.

 

Heppni , vernd eða tilviljun ? ÓTRÚLEG SAGA

Ættingjum Króatans Frano Selak er orðið

löngu ljóst að honum er ekki ætlað að farast

af slysförum. Rifjum upp sögu hans.

Það var árið 1962 sem Selak var á ferð í

lest sem var á leið frá Sarajevó til hafnarborgarinnar

Dubrovnik þegar hún fór út af

sporinu og steyptist í ískalda á. Sautján

drukknuðu en Selak komst við illan leik upp á

árbakkann, kalinn og handleggsbrotinn.

Ári síðar valdi hann öruggasta ferðamátann,

flugið, og vildi þá ekki betur til en svo að

hurð opnaðist á flugi með þeim afleiðingum

að hann sogaðist út. Nítján biðu bana en Selak

lenti heilu og höldnu á heystakki.

Þremur árum síðar, árið 1966, rann rúta

sem hann var farþegi í stjórnlaus ofan í á.

Fjórir drukknuðu í hildarleiknum en Selak

slapp með skrámur og marbletti.

Fjórða óhappið vildi svo þannig til að

það kviknaði í bílnum hans þar sem

hann var á ferð á hraðbraut. Selak

nam staðar og hljóp frá bílnum

nokkrum sekúndum áður en

bensíntankurinn sprakk.

Þremur árum síðar, árið

1973, komst Selak aftur í

hann krappan þegar bensíndælan

bilaði og sprautaði eldsneyti

á bílvélina. Við það kviknaði í bensíninu

og læstu eldtungurnar sig um farþegarýmið í

gegnum loftræstiopin. Selak missti hárið en

slapp að öðru leyti.

Við tók langt slysalaust tímabil sem lauk

árið 1995 þegar Selak meiddist lítilsháttar

eftir að rúta ók á hann í Zagreb.

Ári síðar bjargaðist Selak enn á ný þegar

hann ók Skodabifreið fram af vegriði til að

forða árekstri við aðvífandi flutningabifreið.

Selak komst á síðustu stundu úr bílnum og

horfði á hann skella til jarðar og brenna þar

sem hann sat felmtri sleginn á trjágrein. Aftur

gat hann andað léttar.

ÉG FYRIR MÍNA PARTA TRÚI EKKI Á TILVILJANIR. OG HVAÐ ÞÁ EINS OG Í ÞESSU TILFELLI.MÉR FINNST ÞAÐ NOKKUÐ AUGLJÓST AÐ MAÐURINN HEFUR EINSTKA VERND YFIR LÍFI SÍNU.                      LÍF MANNSINS HEFÐI ÞÁ VERIÐ EIN TÓM TILVILJUN ÆTLI MAÐUR AÐ TRÚA Á ÞÆR. AÐ MÍNU MATI ERU TILVILJANIR ANDSTÆÐA TILGANGS, OG GRAFA ÞÁ UNDAN TRÚ SAMKVÆMT MÍNUM SKILNINGI........ÞVÍ TRÚIN OPINBERAR EINMITT TILGANG OKKAR MANNKYNSINS Á JÖRÐINNI

HVERJU VILT ÞÚ TRÚA ?

fréttir

Vá, nú er svo langt um liðið að það er bara til háborinnar skammar. Við Tinna erum allavega komnar út og þvílíkt hamingjusamar. Hér er gott að vera !

Skólarnir yndislegir, það er min og Tinnu. Hún er í barnadeildinni í mínum skóla ef svo má segja, hennar er bara hinum megin við götuna á móti mínum.

Verið hefur leikið við okkur. í dag eru 19c og það er 20 sept  við erum alltaf að uppgötva eitthvað nýtt. Tökum hjólatúra í hverfinu og skoðum okkur um, alltaf að finna nýja vel útbúna leikvelli , skóga með trjákofum og göngustígum út um allt. Hér gæti ég hugsað mér að gerast garðyrkjubóndi

krakkana vantar sko ekki og þeir leika mikið úti og ekki vantar leiksvæði né fótboltavellina eða hokkýið. hér er mikið spilað hokký og æft íshokký.

við förum daglega í bæinn þegar við eigum leið heim úr skólanum. þar er svo fallegt ! svo mikilll gróður og mikil miðbæjarstemning.mjög  oft eitthvað um að vera. fólk situr á kaffihúsum niður með ánni sem rennur í gegnum bæinn. bongóblíða í gær. við fórum í bæinn og fundum lystigarð með fullt af lystisnekkjum við bakkann , fallega náttúru og fullt af leiktækjum. áttum þar góða stund. fórum svo um 19.30 heim og þá var orðið dimmt, komum heim og spjölluðum við "pabba" á netinu og skriðum svo uppí og sváfum út í morgun.

svo byrjar allt að fullu í fyrramálið, vakna 5:30 "3:30 á ísl tíma" við hjólum út á stoppistöð eða í Storvreta centrum, geymum hjólið þar, tökum strætó í skólann, hann stoppar þar alveg við. síðan erum við báðar búnar kl 12:10 þá tökum við strætó í bæinn , þvælumst stundum um þar, spókum okkur í sólinni ef við nennum og svo tökum við annan vagn heim..... svona er dagurinn í stórum dráttum

það er mikið að læra og ég ákvað að taka námið í international class þ.e.a.s þá er kennt á ensku  en ég ákvað að fá að lesa á sænsku og hér kemur mynd af bókunum sem ég á að læra og eitthvað þarf að læra utanbókar. það vantar eina bók og svo auðvitað sjálfa Biblíuna sem er bók bókanna og allar hinar fjalla um. En þetta er svona smá innsýn í líf okkar hér. Bið kærlega vel að heilsa ykkur.

Kossar

Helga

Hello norden !

Jæja , þá er ég komin út. Allt hefur gengið eftir enn sem komið er. Það leit út á timabili að það yrði ekkert úr þessu en Guð mætti þá eins og alltaf. Nú er Tinna byrjuð í skólanum. skólasetningin var alger draumur. ég varð bara klökk. Að vera meðal 700 barna ásamt kennurum og foreldrum og öll frelsuð að lofa Guð , hvað er yndislegra en að byrja veturinn þannig ? þvílík forréttindi !

Hún Dísa pastorsfrú kom með mér og Tinnu út. Ég var svo heppin að fá að smella kossi á pabba og mömmu í flugstöðinni þar sem þau voru að koma frá USA :)

Tinna er byrjuð í skólanum og er alveg ófeimin.hún er samt en í aðlögun. ég er ekki langt undan , bara hér á móti í Livets Ord kaffiteríunni í tölvunni á meðan.

Hún er líka mikið úti við heima , enda er nóg að gera, mikið af leikvöllum, skógur með trjákofa, margir fótboltavellir og svo hefur hún gerst skordýravinur við dræmar undirtektir... hún kom heim með stærðar snigil í gær sem er nú allt í góðu, hann er hún nú með í skólanum í krukku :) við tökum hjólatúr á hverjum degi um hverfið , hún á bögglaberanum alsæl. kíkjum á bókasafnið í leiðinni, því þar er tölva sem allir hafa aðgang að frítt. veðrið hefur verið yndislegt, hlýtt ... svo hlýtt að það hefur engu skipt þó rigni, rigningin er LÓÐRÉTT ;) !! svo hér er hægt að vera með regnhlíf, hún þjónar sínum tilgangi en er ekki á röngunni ! hahaa

skólinn minn byrjar 1 sept og treysti ég Guði fyrir því að Hann muni vel fyrir sjá :)

við erum allavega alsælar hér og Tinna hefur tjáð mér margoft að hún sé sko ekki og með áherslu ..á leiðinni til Íslands aftur. hér vilji hún búa um eilífð .

Danskan og norskan flækja aðeins málið fyrir mér ennþá... en það grysjast. er enn að venjast því að roligt þýði gaman á sænsku þegar það þýðir að hafa það rólegt á hinum norðurlandamálunum . . . . en þetta kemur. hef ekki enn ákveðið mig laveg hvort ég taki skólann á sænsku eða ensku. en ég geri ráð fyrir sænskunni.. annað árið verður að taka á sænsku, það er aðeins val með fyrsta árið.

ég hef tekið að mér aðstoð í eldhúsi eftir skólann þar sem ég er búin kl 11.40 og Tinna er lengst til 14.00 ...

bið að heilsa í bili

eigið góðan dag :*

 

 

Tími á fréttir af mér

Ég hef ekki bloggað neitt að ráði lengi en ákvað nú að leyfa ykkur að skyggnast inní það sem ég hef verið að hugsa og framkvæma en þó aðallega hvað Guð hefur verið að gera í lífi mínu. Því það er það sem skiptir öllu og heldur mér gangandi.

mér hefur oft verið hugsað til þess undanfarið hvað lífið væri leiðinlegt og tilgangslaust án Guðs. fyrir mig þá væri ég ekki ofanjarðar því oft hefur verið ástæða til að leggja hendur í skaut og bara hætta að vera með og gerast sófadýr yfir lélegum sápuóperum.

En dýrð sé Guði þá hefur hann haldið mér við efnið. Um daginn var ég komin á þann stað í lífinu eins og svo oft áður að ég nenni ekki meiru af leiðindum og vil frá breytingar TAFARLAUST . Ég hugsaði til vetrarins og aðstæðna og sagði við Guð að ég nennti þessu ekki lengur. næsta vetur yrði ég EKKI aðgerðarlaus né maðurinn minn og ég vildi fara í Biblíuskóla. Helst á Norðurlöndum en þó þar sem ég gæti lært á ensku , ég vildi að Tinna kæmist líka í kristilegan barnaskóla.

Daginn eftir, það var ekki langt að bíða. Þá fer ég á biblískólakvöld í kirkjuna mína og eftir skólann setjumst við í hópa að tala saman og þar fer einn af hópnum að tala um að hann hafi verið í skóla í Svíþjóð og segir sögur af því og það kviknai heldur betur í mér og ég segi að mig langi í Biblíuskóla. hann segist eiga eina umsókn heima sem ég geti fengið. Ég fæ hana , fylli hana út og geri allt sem þar stendur að þurfi að gera og sendi.

eftir að ég komst að því að þar sé hægt að læra á ensku og þar sé kristilegur barnaskóli og mjög barnvænt umhverfi...

Ég hafði nú ekki hug á Svíþjóð þar sem ég hef búið bæði í Noregi og Danmörku og hugsaði nú til þess að þurfa að læra enn eitt tungumálið. ég vil ekki missa af neinu af skólanum meðan ég er að ná tökunum og hvað haldið þið .... ég fer til mömmu og spyr hvort hún eigi enska orðabók því ég ætli að skerpa enskuna mína. Hún fer inní herbergi og kemur með nýja testamentið á sænsku og ensku skipt til helminga á hverri blaðsíðu þannig að þá er mun auðveldara að læra bæði sænskuna og enskuna !!!! til að mynda er mamma mín EKKI vön að halda uppá það semhún veit að hún muni ALDREI nota, hún fékk þetta gefins á götum Stokkhólms fyrir 10-12 árum og það er mjög ólíkt henni að snúa sér ekki að næsta manni og gefa einhverjum öðrum þar sem hún var nú stödd en hún tók hana heim og þar hefur hún verið uppi í hillu í öll þessi ár. Nú er hún í mínum höndum !

Ég skrifaði auglýsingu þar sem ég auglýsi eftir vinnu og húsnæði í Uppsala og vinafólk mitt á foreldra og tengdafólk í kirkjunni þar og þau fara með auglýsinguna til að hengja þar upp en viti menn , þegar þau eru að hengja hana upp koma þau auga á auglýsingu varðandi hús. þau taka númerið og hringja og ég kemst í samband við fólkið. ég hafði sagt við Guð að ég vildi helst vera svolítið fyrir utan bæinn í litlu hverfi, ekki í blokk , helst með bílskúr og húsgögnum. ÉG hef samband við fólkið og þau senda myndir og gefa upp verð sem er 10.000 sænskar. myndirnar voru alveg æði. þau eru með eins húsgögn og við eigum !!! HALLÓ !!

Ég segi við Drottinn að 10.000 sé sanngjarnt fyrir þetta hús en það væri samt heldur dýrt fyrir okkur þá sérr í lagi þegar við erum ekki viss hve launin hjá honum verða því hann sé ekki kominn með vinnu...ég sé sátt við 9000 og ef honum sé alvara með að senda okkur út þá geti hann sýnt það með því að lækka leiguna... en ég nefni ekkert við fólkið, segi bara að við séum áhugasöm. Þeim liggur ekkert á að leigja og við getum bara fengið húsið þegar okkur hentar, þó fyrirvarinn sé stuttur þá sé það ekkert mál !! við gátum heldur ekki fest neinn tímaniður svo þetta svar hentaði okkur alveg prýðilega :)

í gær sendi ég svíanum mail og spyr hvort hann viti um eitthvert starf á lausu.

hvað haldið þið ? í morgun er ég orðin svo þreytt á þessari bið því það eru aðeins 3 vikur þar til barnaskólinn byrjar. svo ég segi við Drottinn að ég ætli bara að hætta að hugsa um þetta , þetta sé bara að tæta mig í sundur. í því sama kveyki ég á tölvunni ákveðin í að hætta að pæla í þessu og fara að lifa, sem mér finnst ég varla hafa gert lengi þar sem allt hefur snúist um þetta því það er svo óþægilegt að vera svona í lausu lofti. ég opna mailið og þar sé að svíinn hefur sent mér mail sem innihleldur link á atvinnu í fyrirtækinu sem hann er að vinna hjá en þar fann ég ekkert , en svo segir hann að þau hjónin hafi verið að fara yfir fjármálin sín og séð að þau þurfi ekki 10.000 fyrir leiguna , heldur ætli að lækka hana í 8700 kr !!!!

HVAÐ !!!! Guð er frábær !!

HALLÓ sko !!

HANN HEYRIR BÆNIR GOTT FÓLK !!!!!

svo nú erum við að bíða eftir vinnu og svari frá skólanum sem mér er sagt að séu engar líkur á að verði NEI . Verði Guðs vilji !

Haldið þið að hann fái vinnu ?

þetta er svo spennandi . Þetta er það sem heldur mér uppi. GUÐ

Ég leyfi ykkur að fylgjast með

 

áskorun til þín

Mig langar að skora á þig sem átt trú á Krist að verða þér úti um bók. Á forsíðuna skaltu skrifa vers sem þú heldur mikið uppá ásamt bæn fyrir því sem þú vilt sjá gerast í lífi þínu. Þessu bók er samtal þitt við Guð , bænarefni dagsett  ásamt eyðu til að skrifa bænasvarið sem þú skalt líka dagsetja.

Þetta er mjög gott til að efla þig í trúnni.

Í sálmi 103 . stendur

Lofa þú Drottinn sála mín og allt sem í mér er , Hans heilaga nafn. Lofa þú Drottinn sála mín og GLEYM EIGI neinum velgjörðum Hans.

Við eigum nefnilega til að gleyma því sem Hann hefur gert fyrir okkur og þegar mótbyr kemur í lífinu.... ég sagði ÞEGAR, ekki EF... þá er gott að grípa þessa bók og lesa til að minna okkur á bænasvörin.

ÉG geri þetta og skrifa oft líka hverjar kringumstæður mínar eru og líðan. Þetta skrifa ég til Hans. Þetta er bókin OKKAR, mín og Guðs.

Stundum finnst mér einhverra hluta vegna auðveldara að skrifa hug minn til Drottins en að tala, Hann kann líka að lesa  það er bara hjartað sem skiptir máli. Og stundum getur það gerst að þegar við skrifum að við sjáum betur út úr þokunni þegar það er komið á blað. Þá er eins og ringulreiðin verði skýr og við getum betur útilokað það sem ekki skiptir máli og sjáum jafnvel leiðina út úr vandanum.

við getum líka komið auga á að það sem okkur virðist ofviða er kannski ekki eins stórvægilegt.

Málið er að þegar við þurfum að skrifa niður þá verðum við að kyrra hugann og fókusa á eitt í einu til að koma því niður en ef við tölum bara getum við talað í hringi en það er lítil hætta á að við skrifum það sama margsinnis niður.

þegar við skrifum niður er eins og að setja hugann á blað og skyggnast svo inní okkar eigin hugarheim við lesturinn eins og við séum að horfa inní líf einhvers annars og við getum spurt okkur eins og óháðan aðila hvað við myndum ráðleggja einhverjum öðrum í þessum kringumstæðum , þ´vi oft viðrist þaðp vera auðveldara að ráðleggja öðrum þegar tilfinningarnar okkar eru ekki með í spilinu...og þá er auðveldara að sjá þetta "hugarangur" út frá annarri hlið. við getum sagt að með þessu séum við að setja okkur sjálf, okkar tilfinningar til hliðar eitt augnablik.

Það kom mér á óvart þegar ég byrjaði með þessa bók í desember í fyrra hve mörg bænasvör eru þegar komin fram. Og hvernig þeim er svo svarað geta ekki síður komið á óvart því oft hefur maður sjálfur ákveðnar hugmyndir um hvernig og hvar og hvenær svörin koma og stundum höfum við einfaldlega ekki trú á að bæninni verði svarað, ég tala nú ekki um þegar um einhver alvarleg veikindi er að ræða.

Bókin er ekki skylduskrif, á ekki að vera það. Ég hef skrifað í margar bækur og þá hefur það aðallega verið þegar mikið hefur gengið á ´´i mínu lífi og þegar ég les þær í dag þá uppörva þær mig og ég sé á hvaða stað ég var og hvar ég er í dag, ég minnist drauma mína þá og bæna og horfi svo á líf mitt í dag, sé hvað mér hefur áskotnast.

Við verðum að varast að miða okkur við aðra. ÉG nota þessi skrif mín til að miða mig við sjálfa mig. við ggerum ekki átt samanburð við aðra því við erum öll svo ólík og það er bra til niðurrifs að gera það. en það er til uppbyggingar að að miða við sjálfa sig. þá sjáum við vöxtinn, okkar eigin vöxt.

Þegar svo kreppir að í mínu persónulega lífi og mér finnst ég vera eins og að tapa því sem ég á í Guði þá getur það hresst mig og uppörvað að opna einfaldlega dagbókina mína sem ég á með Guði og Hann uppörvar mig, Hann minnir mig á að Hann er enn sá sami og þegar Hann leysti öll þessi vandamál sem ég hef haft gegnum tíðina.

Hann breytist ekki, það er ég sem geri það. og til þess að breytast til hins betra , til þ.ess að taka framförum verð ég að minna mig á og það geri ég með þessum hætti og ég vil skora á þig sem átt til að gleyma að verða þér úti um svona bók , sem með tímanum veður þér mjög kær og verður eins og hluti eða framhald af Biblíunni þinni. Því þar er þín reynsla skráð rétt eins og saga Páls í nýja testamentinu. Þú eignast nýja sýn á Guði af reynslu þinni. Hann verður persónulegri.

Ég er farin að finna að sumt sem ég er að eiga við eða upplifa, gott sem slæmt það bara verð ég að skrifa , skrifa til Hans. Þú getur svo skrifað eitthvað vers sem talar inní þessar kringumstæður sem viðhengi og það er bæn þín inní þær og Orð Guðs sigrar. Orð Guðs hefur síðasta Orðið og þú verður með það skjalfest

Ykkur er velkomið að skrifa hér á þessa síðu vitnisburði ykkar. Það hvetur okkur að deila því saman sem Guð heufr gert , ekki satt ?

 

23 júní 2009

Það er nú kominn tími á smá fréttir. Það er svo langt síðan að ég er ekki með á hreinu nákvæmlega hvað ég ætla að segja. Manninum mínum var sagt upp í vinnunni og hætti 1 mai. Við tókum því með jafnaðargeði og stakri ró enda eigum við almáttugan Guð. Það er búið að vera líka nóg að gera. minn maður er aldrei aðgerðarlaus. hann er yfirmáta duglegur ! nú honum var sagt upp og við keyptum okkur bara nautasteik til að fagna því ....já FAGNA ! því hann átti miklu betra skilið ef ég segi sjálf frá.

Nú var hann boðinn í atvinnuviðtal út frá atvinnumiðlun í dag og fær að vita á fimmtudag hvað kom út úr því. það voru margir um bitann skiljanlega en um aðeins eina stöðu var að ræða. Verði Guðs vilji  þeir eru að missa af góðuðm starfskrafti ef þeir ráða hann ekki. alveg pottþétt.

Tinna er á listanámskeiðinu á daginn og plummar sig vel. Hún fattaði að hún getur sjálf keypt sér nammi um daginn, loks þegar hún kom út úr sínum afmarkaða heimi þá er margt að uppgötva sem hennar jafnaldrar eru löngu búnir að fatta. svo nú hefur hún verið að verða sér úti um pening og borðar í laumi og hedur að mamma fatti ekkert þegar hún kemur heim öll klístruð í framan og klinkið mitt horfið. Það er verið að taka á þessu. Ég fattaði þetta aðallega á hegðuninni að eitthvað va bogið við dömuna sem var orðin svo stillt og prúð. hún er nú alltaf svo skítug eftir útiveruna en ég innti hana eftir svörum og hún sagði að vinkonurnar hefðu gefið henni nammi. svo fór að verða heldur undarlegt hvað þessar vinkonur hennar voru ríkar ekki eldri en þetta og upp komst um dömuna. eftir nammiátið í dag í listaskólanum var hringt í mig, daman svo ör og með stæla og barsmíðar var ég beðin að sækja hana og þá kom ein og sagði að hún væri með nammi.... hvar felur hún þetta allt ? allavega þá er Jón spæjó kominn á sporið að stöðva þessa starfsemi hennar.

þessa dagana er ég að láta mig dreyma um Biblíuskóla. Mikið rosalega langar mig ! EN ekki nema Guð leiði það, hreyfi mig ekki fet fyrr ! nú er bara að leita Guðs og biðja. og ég er svo þakklát fyrir að eiga svonagóð og trú systkyni íKristi sem standa með mér. ég er svo rík  mig langar ekki að fara frá þeim , langar helst að taka þau öll með og fjölskylduna mína líka. vill maður ekki hafa þá sem maðuðr elksar hjá sér ? jú auðvitað.

Við mamma erum að plana Fimmvörðuhálsinn. miglangar að fara hann einu sinni enn og síðan ráðast á Laugaveginn með einnar nætur gistingu allavega. Hlakkar til  ég er svo heppin að eiga svona útivistarmömmu ! ég hef verið að rifja það upp þegar mamma sat við eldhúsborðið og reykti með vinkonum sínum og það er mér MJÖG minnistætt þegar við vorum á leið austur með vinkonu hennar, og við vorum fjórar smástelpur afturí með engin belti og þær reyktu báðar frammí. það þurfti að stoppa því mér var svo flökurt og mig minnir að ég hafi ælt ! núna hleypur hún maraþon út um allar jarðir. ég er svo stolt af henni ! ég ætla að vera svona dugleg þegar ég er orðin stór !!

eftir tilkomu mína á Facebook er ég lítið hér, verða að bæta úr því. bloggið hefur gert mér svo gott og vona ég öðrum líka. ykkur er velkomið að adda mér þar inn  ekki hika við það.

ég hef lesið mikið undanfarið og er alltaf að læra eitthvað nýtt. alltaf að þroskast. yndislegt að eiga Guð. þvílíkt og annað eins. eins og tíminn er núna þá gæti ég eki verið án hans. ég myndi ekki höndla alla neikvæðnina og allt ruglið og bullið en nú þar sem ég veit að ég tilheyri ekki þessum heimi þó ég búi í honumþá er ég undir vernd hans og ekki nóg með það, ég er ekki undir lögmáli heimssins. ég tilheyri Guði og hann á í mér hvert hár og bein , sálina og allt semí mér er og ég á öll hans loforð og þarf ekkert að óttast. ég fet bara slakað á og treyst honum. hann mun vel fyrir sjá. það hefur aldrei klikkað.

sem betur fer fæ ég ekki allt sem ég bið um , frekar en börnin mín fá allt sem þau biðja mig um. það væri ekki gott fyrir mig. ég segi nei við börnin mín og þeim finnst ég kannski vond en stundum þarf maðður að vera "vondur" til að vera góður og það er nákvæmlega eins  með Guð.Hann veit hvað er best fyrir mig og hann veit hvað er best fyrir þig.

ég las einmitt í gær, góðan punkt um onu sem er gift virtum predikara. Hún sagði einmitt þetta " ég er svo þakklát fyrir að Guð gaf mér ekki allt sem ég bað um , því þá hefði ég gifst margoft röngum mönnum.

það er nefnilega málið. við biðjum oft um eitthvað, sem er í sjálfu sér frábært að því leyti að við deilum óskum okkar og þrám með Guði en við verðum lika að leggja það í hans hendur og leyfa honum að leiða það eins og það á að fara og taka hans leiðsögn. verðum að vera tilbúin að fá nei. það getur tekið á. trúið mér , ég hef oft hunsað leiðsögnina hans því ég var ekki sátt við svarið og ég lenti á þvílíkum villigötum að það kostaði mig næstum lífið ! svo hef ég líka verð það ung og óþroskuð í trúnni að ég kunni ekki að hlusta og Guð sendi fólk  í veg fyrir mig til að stöðva mig, því hann gefst ekki upp á mér en ég hélt þrjósk mína leið og það getur verið stórhættulegt, jafnvel endað með dauða. 

Ef við fáum skýrt svar og við erum ekki sátt , þá stendur í Biblíunni á einum stað að það sé betra að þjást fyrir að gera rétt en fyrir að gera rangt. ohhh það er svo rééééttt

 

 

 

 

 

 

einmitt ... ríkasta land í heimi... ég hef aldrei staðið í þeirri trú fyrr né síðar

þessir vextir skapi mikla áhættu fyrir Ísland og tel að þetta sé ekki gott samkomulag fyrir landið. Ég sé ekki að nokkurt land í heiminum sé með eins miklar erlendar skuldir og Ísland eftir þetta.“

ríkast af skuldum já !!!!

Útlánin eiga að greiða Icesave